Cis Button Left18Cis Button Right18
28,10,0,50,1
600,600,60,1,3000,5000,25,800
90,150,1,50,12,30,50,1,70,12,1,50,1,1,1,5000
Powered By Creative Image Slider
5556aacf55c9815f12d80bd3b270a5f8
Socialism_1
View Image
Ceb6cebfcf8dcebbceb9ceb3cebcceb1
Socialism_2
View Image

 

Όπως εξηγούμε εδώ και πολύ καιρό, η Ελληνική Κυβέρνηση δεν διαπραγματεύεται ή τουλάχιστον δεν διαπραγματεύεται γι αυτά που διατύνεται όταν απευθύνεται στον Ελληνικό Λαό.

Ήδη από την ενδιάμεση συμφωνία του περασμένου Φεβρουαρίου κατέστη εμφανές ότι η χώρα θα εγκλωβιστεί σε ένα ακόμη μνημόνιο, ή έστω σε μια επέκταση του τρίτου μνημονίου, μέσω της επέκτασης του στόχου των υπέρογκων πρωτογενών πλεονασμάτων και με βασικούς άξονες τους εξής τρεις:

 

1. Νέα (έχει χαθεί ο λογαριασμός για το ποια στη σειρά) μείωση των συντάξεων.

2. Μεταφορά του φορολογικού βάρους στα κατώτατα εισοδηματικά κλιμάκια με τη μείωση του αφορολόγητου.

3. Περαιτέρω απορρύθμιση της αγοράς εργασίας με την επέκταση της ευελιξίας και στις μαζικές απολύσεις.

Εκτός από τις όποιες, διαχειριστικού χαρακτήρα εξειδικεύσεις, το τρίπτυχο της μεταρρυθμιστικής παρέμβασης παραμένει το ίδιο και με την (τρίτη κατά σειρά ενδιάμεση) συμφωνία της προηγούμενης Τρίτης, μια μέρα μετά την «Εργατική Πρωτομαγιά». Προφανώς δεν αναμένει κανείς βελτιωτικές (για τον λαό) αλλαγές στην τελική συμφωνία (η οποία προβλέπεται για τις 22 Μαΐου).

Ας υποστηρίζουν οι ανεκδιήγητοι απολογητές του κυβερνητικού έργου ότι θέλουν. Μπορεί για παράδειγμα να λέει η Υπουργός Εργασίας ότι δεν θα υπάρξει καμία αλλαγή στο όριο των ομαδικών απολύσεων, αλλά την ίδια στιγμή αποκρύπτει το γεγονός ότι διευκολύνεται η πραγματοποίησή τους, καθώς καταργείται η προέγκρισή τους από την κυβέρνηση: πλέον στη νέα τριμερή επιτροπή που θα τις εγκρίνει η κυβέρνηση εκπροσωπείται κατά το ένα τρίτο, και μάλιστα χωρίς πολιτικά στελέχη.

Καθίσταται πλέον προφανές και στον πιο ανενημέρωτο πολίτη ποια η πολιτική επιδίωξη την νομενκλατούρας των Βρυξελλών και των εγχώριων καλοθελητών του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ: πρώτον, η πλήρης ιδιωτικοποίηση του τομέα της υγείας και των συντάξεων (έπονται κι άλλοι), δεύτερον η κατάργηση του όποιου, εναπομείναντος πλαισίου υπεράσπισης συλλογικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, τρίτον η θυσία της μικρής και μικρομεσαίας παραγωγής, βορά στις ορέξεις της κεφαλαιακής υπερσυγκεντροποίησης, τέταρτον η συνέχεια του ξεπουλήματος της ελληνικής εθνικής περιουσίας στη διεθνή ολιγαρχία. Με άλλα λόγια η ολοκλήρωση του σχεδίου μετατροπής της Ελλάδας στην πιο προωθημένη, νεοφιλελεύθερη, ειδική οικονομική ζώνη και στην ολοκληρωτική αποκαθήλωση κάθε έννοιας εθνικής ανεξαρτησίας και λαϊκής κυριαρχίας.

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει πάρει πλέον οριστικό διαζύγιο με τις προοδευτικές δυνάμεις της χώρας εδώ και καιρό. Έχει επιλέξει στρατόπεδο, αυτό των σοσιαλφιλελεύθερων υποτελών. Μάλιστα για το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ καθίσταται ακόμη πιο λυπηρό και απογοητευτικό ότι ο μόνος λόγος της πλήρους ιδεολογικής και πολιτικής του μετάλλαξης δεν είναι άλλος από ένα χυδαίο αίσθημα αυτοσυντήρησης στην εξουσία, μια ντροπιαστική τακτική συνθηκολόγησης, έναν ανόσιο φιλοτομαρισμό που φτάνει στο σημείο της τελικής θυσίας όλων των κοινωνικών στρωμάτων που τους υποστήριξαν και στο τελικό ξεπούλημα της χώρας.

 

Η Σοσιαλιστική Προοπτική βρίσκεται εδώ, στις επάλξεις της κοινωνικής, πολιτικής πάλης, αναγνωρίζοντας στον εαυτό της ένα και μοναδικό χρέος: αυτό της συγκρότησης ενό ευρύτατου, λαϊκού, σοσιαλιστικού, πατριωτικού μετώπου που θα εκφράσει τις χαμένες ελπίδες, έως και την τελική τους πραγμάτωση.