Cis Button Left18Cis Button Right18
28,10,0,50,1
600,600,60,1,3000,5000,25,800
90,150,1,50,12,30,50,1,70,12,1,50,1,1,1,5000
Powered By Creative Image Slider
5556aacf55c9815f12d80bd3b270a5f8
Socialism_1
View Image
Ceb6cebfcf8dcebbceb9ceb3cebcceb1
Socialism_2
View Image

 

 

Το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών της 20ης του Σεπτέμβρη, δείχνει ξεκάθαρα την αγανάκτηση του ελληνικού λαού με όσα συμβαίνουν στη χώρα μας τα τελευταία πέντε χρόνια. Οι πολίτες, έχοντας βιώσει βαθιά την οικονομική και την κοινωνική κρίση, ανέδειξαν τον ΣΥΡΙΖΑ σε πρώτη πολιτική δύναμη με ποσοστό 35,46% και παρά τις προηγηθείσες δημοσκοπήσεις, έδωσαν ποσοστό 3,69% στους ΑΝΕΛ, γεγονός που οδήγησε στην εκ νέου συνεργασία τους και στο σχηματισμό της νέας Κυβέρνησης.

Τα κριτήρια και η βαθιά σκέψη του κάθε ψηφοφόρου είναι πολύ δύσκολο να καταγραφούν και να αναλυθούν, έτσι ώστε να βγουν σαφή συμπεράσματα, σίγουρο όμως είναι τούτο: οι κυβερνητικοί εταίροι κατάφεραν να δώσουν σε μια μεγάλη μερίδα πολιτών την αίσθηση, ότι, σε σύγκριση με όσους είχαν πρωτύτερα την ευθύνη της διακυβέρνησης, αντιμετώπισαν την διαπραγμάτευση και προσέγγισαν τα προβλήματα της χώρας, με περισσότερη κοινωνική και ανθρωπιστική ευαισθησία.

Βεβαίως προβληματίζει το γεγονός ότι αυτή η νίκη του κυβερνητικού σχήματος επιτεύχθηκε χωρίς να έχει γίνει έστω και μερική αναφορά στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αυτό δημοσιοποιήθηκε στα εγκαίνια της ΔΕΘ τον Σεπτέμβρη του 2014 και φυσικά χωρίς να υλοποιηθούν οι περισσότερες από τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, οι οποίες είχαν εκφραστεί στις 8-2-2015 από τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα στη Βουλή των Ελλήνων.

Το τελευταίο επιβεβαιώνει την αντίληψη ότι ο ελληνικός λαός ψήφισε, λαμβάνοντας υπόψη τόσο το ανάλγητο πρόσωπο, το οποίο εμφάνιζαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις στους οικονομικά αδύνατους, όσο και τον φόβο για την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, της οποίας οι υποστηρικτές, δεν ανάλυσαν ορθά, ούτε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015, ούτε και τον βαθμό ωρίμανσης του ελληνικού λαού για μια τέτοια ενέργεια.

Ανεξαρτήτως όμως των ανωτέρω σκέψεων, η Κυβέρνηση καλείται να διαχειριστεί την παρούσα κατάσταση της χώρας, εφαρμόζοντας ένα τρίτο μνημόνιο, δηλαδή ουσιαστικά να διαχειριστεί την περαιτέρω φτωχοποίηση του λαού, γεγονός το οποίο, άσχετα από οποιαδήποτε προσπάθεια κοινωνικής ευαισθησίας και ελάφρυνσης των οικονομικά ασθενέστερων, έχει ήδη λαβώσει βαριά κάθε ιδεολογική αριστερή προσέγγιση στο πρόβλημα της χώρας. Έτσι, καθημερινά και για όσο χρόνο παραμένουμε υπό το καθεστώς ομηρίας των δανειστών, μεγαλώνει το κενό έκφρασης στο χώρο της ριζοσπαστικής σοσιαλιστικής πατριωτικής αριστεράς. Σε αυτόν τον χώρο η Σοσιαλιστική Προοπτική παραμένει σταθερά αγωνιζόμενη, ενάντια σε κάθε έκφραση νεοφιλελευθερισμού, προκειμένου να πετύχουμε όλοι μαζί, το όραμά μας για το αύριο, που είναι η ανάπτυξη της οικονομίας, με ταυτόχρονη καταπολέμηση της ανεργίας και της οικονομικής ύφεσης καθώς και με την διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και την σύνδεση της αποπληρωμής του υπολοίπου σύμφωνα με την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας.

 

 

Η ανθρώπινη δυστυχία κορυφώνεται, από τις σκηνές της φτώχειας και της εξαθλίωσης ελληνικών νοικοκυριών έως τις σκηνές που στεγάζουν προσφυγικές οικογένειες, από τα παιδιά που πνίγηκαν στις αναθυμιάσεις πρόχειρων συσκευών θέρμανσης έως αυτά που πνίγονται στα ανοικτά του Αιγαίου.

Πρόκειται για τα θύματα της ίδιας κρίσης, για την ανθρωποθυσία στον ίδιο βωμό, στο βωμό της καπιταλιστικής απληστίας που ξέφυγε και από το να εκμεταλεύεται τον ανθρώπινο μόχθο έφτασε πια στη φάση που κατατρώγει τις σάρκες της.

Η Σοσιαλιστική Προοπτική, πατώντας στη στέρεη ιδεολογική, πολιτική της βάση, αξιοποιώντας τον πλούτο και τα εργαλεία της προοδευτικής, ριζοσπαστικής διανόησης, διέγνωσε νωρίς το συστημικό, οικουμενικό χαρακτήρα της κρίσης που βιώνουμε και προειδοποίησε για την επερχόμενη μετουσίωση των διεθνών χρηματοπιστωτικών αδιεξόδων σε βίαιες, πολεμικές συγκρούσεις και σε ανθρωπιστικές τραγωδίες. Ο ανθρωπίστικός Αρμαγεδδών ξεκίνησε - δυστυχώς τα χειρότερα έπονται.

Το ανούσιο των αστικών συνόρων επιβεβαιώνεται με τον πλεόν τραγικό τρόπο: δεν είναι η ολοκλήρωση των κεφαλαιακών ροών, αλλά το ανθρώπινο νήμα των προσφύγων αυτό που ενώνει τη Βαλκανική και την Ανατολική Μεσόγειο: από τη μια τα θύματα, ο άδικος χαμός, η ανείπωτη δυστυχία, μαζί με την ελπίδα, εκφρασμένη στο γέλιο των παιδιών που βρίσκουν ακόμη το λόγο να παίζουν. Από την άλλη η καθεστωτική σκληρότητα του κλεισίματος των συνόρων, αυτών που υποτίθεται πως άνοιξαν για την ευημερία των ανθρώπων, αλλά και η αισχρότητα του κέρδους και της εκμετάλλευσης, είτε εκφράζεται από τους ιδιώτες είτε από κρατικούς φορείς που βρίσκουν την ευκαιρία να κερδοσκοπήσουν πάνω στα θύματα της σύγχρονης προσφυγιάς.

Η Σοσιαλιστική Προοπτική, δεδομένης της επιδείνωσης της κατάστασης, κοινωνικοοικονομικά και πολιτικά, στη Μέση Ανατολή και της αναμενόμενης περαιτέρω εντατικοποίησης των προσφυγικών ρευμάτων, λόγω της αδυναμίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης να διαμορφώσει ένα πλαίσιο βιώσιμης αντιμετώπισης, αλλά λόγω και της επιλογής κρατών στα βόρεια της χώρας να κλείσουν τα σύνορά μας, θεωρεί ότι επικειται μια επικίνδυνη έξαρση μιας ανθρωπιστικής αλλά και μιας πολιτικής κρίσης τοπικής και διεθνούς εμβέλειας. Ταυτόχρονα θεωρεί ότι η ιστορία και η προοπτική του χώρας μας "απαιτεί" να λάβουμε σχετικές πρωτοβουλίες στρατηγικής σημασίας, πέρα από τις προσπάθειες συλλογής τροφίμων και αγαθών που, αν και σημαντικές, υστερούν του λαϊκού οράματος και της αποστολής μας.

Στο πλαίσιο του ως άνω προβληματισμού προτείνουμε την ανάληψη μιας πρωτοβουλίας με ευθύνη της Κυβέρνησης προσκαλώντας όλους τους εμπλεκομένους φορείς σε μια δημόσια, ανοικτή σύσκεψη με σκοπό να συζητηθεί ένα στρατηγικό σχέδιο για την αντιμετώπιση του προσφυγικού ζητήματος:
1. Αξιοποίηση όλων των «δυνάμεων» - διοικητικών, επιστημονικών, κοινωνικών - και των χώρων που διαθέτει η κάθε πόλη σε ένα «ολοκληρωμένο αστικό σχέδιο φιλοξενίας προσφύγων»: τα στρατόπεδα, τα πάρκα, χώροι εκθέσεων, εκστρατευτικό υλικό του Στρατού (σκηνές κλπ), διαθεσιμότητες των νοσοκομείων και των κλινικών, με την εμπλοκή των διαφόρων τοπικών πρωτοβουλιών σε κάθε πόλη, του Εργατικού Κέντρου, των Επιμελητηρίων και της επιχειρηματικής κοινότητας και με την ανάπτυξη ενός συνδεδεμένου σχεδίου εθελοντικής συμμετοχής.
2. Το εν λόγω αστικό σχέδιο σε κάθε πόλη θα προβλέπει:
- τη δημιουργία ανοικτών χώρων φιλοξενίας,
- την ανάπτυξη ενός συστήματος παροχής υπηρεσιών προς τους πρόσφυγες – σίτιση, υγεινομικές, ιατρικές υπηρεσίες, παιδαγωγική υποστήριξη, πολιτιστικές παρεμβάσεις,
- την εφαρμογή ενός συστήματος καταγραφής – προέλευσης, προσωπικών στοιχείων, του επιδιωκόμενου προορισμού και των λόγων επιλογής του - με την ευθύνη και τη συνεργασία αρμοδίων φορέων (π.χ. αστυνομικές αρχές, Περιφέρεια κλπ.),
- την ανάληψη πρωτοβουλιών πανευρωπαϊκής εμβέλειας για την ασφαλή μετακίνηση και την οργανωμένη προώθηση / φιλοξενία των προσφύγων σε άλλες πόλεις.

Αντιλαμβάνομαστε τη δυσκολία του εγχειρήματος, όπως επίσης και το ότι η υλοποίησή του συναντιέται με τις τρέχουσες δυσκολίες της χώρας. Όμως αυτό που μας αναλογεί είναι η ανάληψη της πρωτοβουλίας και η εμπλοκή μας με τις όποιες υλικές δυνατότητες έχουμε, κυρίως με το ανθρώπινο δυναμικό μας. Άλλωστε, εκτός της ευθύνης μας απέναντι στο προσφυγικό ζήτημα, το ως άνω σχέδιο εξυπηρετεί σημαντικούς, στρατηγικούς σκοπούς της χώρας:

1. Θα αξιοποιηθούν υποδομές και υπηρεσίες της κάθε πόλης που είτε βρίσκονται σε αδράνεια, είτε υποαπασχολούνται – ως εκ τούτου θα προκύψει μια υλικοτεχνική προίκα.
2. Θα μπορέσουμε να αναπτύξουμε δράσεις κοινωνικής και επιστημονικής συνεργασίας με αντίστοιχους εθνικούς και διεθνείς φορείς από όλον τον κόσμο.
3. Θα αναδειχθεί ο ρόλος της Ελλάδας ως ένα κοινωνικοοικονομικό, πολιτιστικό κέντρο διεθνούς εμβέλειας. Θα αναδειχθεί η ιστορία και η προοπτική της, εν τέλει θα δικαιώσουμε τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι δικές μας οικογένειες, οι δικοί μας άνθρωποι, κάποιες δεκαετίες νωρίτερα.

Οι ιστορικές εξελίξεις απαιτούν ιστορικές πρωτοβουλίες! Ειδάλλως θα μας ξεπεράσουν, είτε τα βαθύτατα προβλήματα που ανοίγουν, είτε οι λύσεις τους.

Η εγκαινίαση της φετινής Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης βρίσκει τη χώρα σε προεκλογική περίοδο, σε συνθήκες εσωτερικής αστάθειας, ποικιλόμορφης – όχι μόνο οικονομικής – παρέμβασης του ξένου παράγοντα στα εσωτερικά της χώρας, αδυναμίας της παραδοσιακής αστικής πολιτικής τάξης, αλλά και της ευρύτερης Αριστεράς. Από την άλλη, η υποβάθμιση της αγωνιστικής δραστηριοποίησης του εργατικού και του κοινωνικού κινήματος σε μια διαδικασία εθιμοτυπικής επανάληψης και επετειακής φιέστας βολεύει την αλλοτριωμένη, μεταλλαγμένη συνδικαλιστική ηγεσία.

Η Σοσιαλιστική Προοπτική καλεί τους πολίτες, τον κόσμο της εργασίας, τους ανέργους και τη νεολαία της Θεσσαλονίκης να συμμετέχει στις κινητοποιήσεις των επομένων ημερών, να ενισχύσει την πάλη για την ανατροπή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και τη (επανα-) διεκδίκηση των δικαίων του ελληνικού λαού, προσηλωμένοι -ες στην ανάδειξη προοδευτικών διεξόδων από την κοινωνικοοικονομική κρίση που επέτεινε η μνημονιακή συνέχεια.

 

 Τρεις μέρες μας χωρίζουν από τις εκλογές της Κυριακής και το πολιτικό τοπίο, δημοσκοπικά τουλάχιστον, δεν έχει ακόμα ξεκαθαρίσει. Ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό του εκλογικού σώματος, υπερβαίνει το 10%, δεν έχει αποφασίσει ποιο κόμμα να επιλέξει  στην περίπτωση που θα πάει να ψηφίσει. Το μεγαλύτερο μέρος των αναποφάσιστων ανήκει σε εκείνους που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές τις 25ης Γενάρη. Αισθάνονται ότι το κόμμα τους, τους πρόδωσε υπογράφοντας το τρίτο μνημόνιο και επιθυμούν να το τιμωρήσουν ενώ ταυτόχρονα είναι αντίθετοι και σε καμιά περίπτωση δεν επιθυμούν την παλινόρθωση του παλιού μνημονιακού καθεστώτος υπό την νεκραναστημένη Δεξιά. Ανατριχιάζουν στη σκέψη να δουν και πάλι υπουργούς το Βενιζέλο, το Βορίδη, το Γεωργιάδη, το Λοβέρδο και όλο αυτό το μνημονιακό συρφετό που μέσα σε τέσσερα χρόνια κατέστησε τη χώρα μας αποικία χρέους των δανειστών, του Σόϊμπλε και της Μέρκελ.

 

 

Η τιμωριτική διάθεση, η απογοήτευση και η κούραση σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να μας οδηγήσουν στην αποχή από την κρίσιμη εκλογική μάχη, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η απουσία από τα δρώμενα αφήνει το πεδίο ελεύθερο σε αυτούς που θέλουν να διαφεντεύουν ερήμην μας τη ζωή μας. Ακόμη περισσότερο δεν πρέπει να μας οδηγήσουν σε επιλογές  αταξικές και ανάλαφρες που θα δώσουν τη δυνατότητα στους διαπλεκόμενους  και τους παραβάτες του δημοσίου συμφέροντος να ξεφύγουν για μία ακόμη φορά από τη μέγγενη της δικαιοσύνης.

 

 

Η Σοσιαλιστική Προοπτική η οποία για λόγους που υπερβαίνουν τις δυνατότητές και την ευθύνη της,  δεν κατέστη δυνατόν να συμμετέχει στον εκλογικό αγώνα, παρά τη μεγάλη απήχηση των θέσεών της  σε ένα μεγάλο μέρος του Ελληνικού Λαού, καλεί τα μέλη και τους φίλους της να δώσουν τη μάχη για να μην επικρατήσουν για μία ακόμη φορά οι Νεοφιλελεύθερες πολιτικές η εφαρμογή των οποίων από τους υπηρέτες του κεφαλαίου έχουν οδηγήσει τη Χώρα στην καταστροφή.  

Στις πρόσφατες, πρόωρες εθνικές εκλογές του Γενάρη, στις οποίες οδήγησε η κοινωνική και πολιτική κρίση απόρροια της μνημονιακής πολιτικής, καταδικάσθηκαν οι νεοφιλελεύθερες εμμονές στη χώρα και στην Ευρώπη. Μόλις πριν δύο μήνες, στο δημοψήφισμα του Ιούλη επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά η αγανάκτηση του ελληνικού λαού και η διάθεσή του για ριζική αλλαγή της ασκούμενης πολιτικής. Παρά ταύτα, ελλείψει ενός στοιχειωδώς τεκμηριωμένου, ολιστικού, εναλλακτικού, προοδευτικού, ριζοσπαστικού προγραμματικού λόγου, έλλειψη που αποτελεί και τη βασική ουσιαστική κριτική στην απερχόμενη κυβέρνηση, επέστρεψαν δριμύτερες οι μνημονιακές λογικές και μαζί τους επανήλθε το πολιτικό αδιέξοδο.

Φυσική κατάληξη οι επερχόμενες εκλογές. Αναντίρρητη αναγκαιότητα η καταψήφιση των υποστηρικτών του νεοφιλελεύθερου μονοδρόμου, τόσο των πολιτικών δυνάμεων που εκ φύσεως τον υπερασπίζονται, όσο και αυτών των όψιμων τελεστών του.